Wielu było rybaków nad jeziorem Galilejskim, ale tylko do synów Zebedeusza powiedział Pan - "Pójdźcie za Mną". Na wielkim szlaku handlowym, przechodzącym przez Kafarnaum, niejeden stal celnik, ale tylko na Mateusza wejrzał Pan. Nikt nie napisze antologii powołania, bo każde powołanie jest swoiste, jedyne, niepowtarzalne. .. Panie wskaż mi drogę, którą mam kroczyć!




Idąc wydłuż Morza Galilejskiego, zobaczył Jezus dwu braci: Szymona, zwanego Piotrem, i Andrzeja, jego brata, jak zarzucali sieć w morze, byli bowiem rybakami. I powiedział do nich: Chodźcie ze Mną, a ja sprawię, że będziecie łowić ludzi. A oni, zostawiwszy sieci swe na miejscu, poszli za Nim" (Mt 4, 18-20).

Ewangelizuj, Wychowuj i Uświęcaj Razem z Nami - OJCAMI BARNABITAMI: Duszpasterstwo powołaniowe Zgromadzenie Księży Regularnych św. Pawła - Barnabitów o. Jacek M. Sambak CRSP ul. Sobieskiego 15 02-930 Warszawa tel. 022 55 80 805 e-mail: barnabici@zakon.opoka.net.pl

Program Formacji Zakonno-kapłańskiej Zgromadzenia Księży św. Pawła - Barnabitów

św. Antoni Maria Zaccaria [Moretto da Brescia, 1498-1554]

"Plan formacji opiera się na Słowie Bożym, w szczególności, na nauce św. Pawła i św. Założyciela -Antoniego Marii Zaccarii - oraz na wielowiekowej tradycji duchowej i apostolskiej Zgromadzenia.

• Zwraca uwagę na przeszłość i patrzy w przyszłość, rozpoznając sytuację społeczną i kościelną, w której żyją i działają Barnabici;
  
  
• Dotyczy całego Zgromadzenia, ponieważ jedność kierunku w różnorodności sytuacji angażuje życie i działanie wszystkich i jest instrumentem oraz gwarancją jedności;
  
  
• Nie jest jedynym i wyczerpującym, ponieważ stale odwołuje się do Magisterium Kościoła, Kodeksu Prawa Kanonicznego, Konstytucji Ojców Barnabitów" (Ratio Barnabitica, RB 3).
  
  

Nasza formacja barnabicka jest procesem ciągłym, rozpoczynającym się postulatem i wykraczającym poza ramy ślubów wieczystych poprzez formację ciągłą - jako ogólny proces odnowy obejmujący pełen wymiar człowieka. Rozpoczyna się poprzez stopniowe wrastanie w życie naszej Wspólnoty na drodze relacji osobowych i rozwoju własnych zdolności. Program formacyjny przewiduje wzrost na polu modlitwy, odpowiedzialności osobistej, apostolskiej i naukowej. Podstawowym elementem charakteryzującym istotę bycia klerykiem regularnym św. Pawła jest życie Charyzmatem Apostoła Pawła (Kapituła Generalna 2000, KG 1), na wzór św. Założyciela, Antoniego Marii Zaccarii, dla którego Apostoł był stałym punktem odniesienia, inspiracją, wzorem i patronem.

Program wymaga wysiłku i współpracy tak ze strony formatorów jak i osób w formacji. Tak więc, zadaniem i celem nadrzędnym naszego programu formacyjnego jest integralny rozwój całej osoby z jej różnorodnymi elementami: osobistymi, duchowymi, apostolskimi, akademickimi i międzyludzkimi.

"Postulat to pierwszy okres oficjalnego kontaktu aspiranta ze Zgromadzeniem" (Konstytucje, K 133), który stanowi czas bezpośredniego przygotowania do nowicjatu. Postulat jest czasem wzajemnego poznawania się aspiranta i rodziny zakonnej, początkowego sprawdzania zachowań i dyspozycji duchowych, psychicznych i fizycznych (K 133) w celu odkrycia otrzymanego daru, poprzez rozpoznanie, w które zaangażowany jest sam kandydat.

"W klimacie wdzięczności i serdeczności, otwartego i szczerego dialogu, nasza rodzina zakonna zaprasza kandydata do poznania i doświadczenia radości życia według ideałów św. Antoniego M. Zaccarii i Zgromadzenia poprzez pierwsze ciągłe doświadczenie życia wspólnotowego i bardziej zdecydowane utożsamianie się z dążeniami Chrystusa (por. Fil 2,5). W tym czasie Zgromadzenie wymaga od kandydata, a jednocześnie pomaga mu w podjęciu, pod kierunkiem Ducha Świętego, drogi poznawania siebie samego w zakresie:

ludzkim - poprzez uległość na działanie Ducha Świętego, gotowość poddania się kierownictwu formatora w klimacie wzajemnego zaufania, wzrostu w wolności jako procesu oderwania się i wyzwolenia od siebie samych i od rzeczy; materialnych;

duchowym - skoncentrowanym na osobie Jezusa Chrystusa Ukrzyżowanego, modlitwie jako nieustającego dialogu z Bogiem Ojcem, począwszy od Słowa Bożego, Eucharystii i ascezy, która przemienia człowieka "starego" w "nowego", jak naucza św. Paweł Apostoł;

powołaniowym - wyrażonym w świadomości daru powołania, zdolnością życia charyzmatem i poczuciem przynależności do naszej rodziny zakonnej" (RB 197).

Czas trwania postulatu
Jako norma, postulat trwa jeden rok i odbywa się w domu prowincji, odpowiednim do tego celu, pod opieką jednego ze współbraci (K 135; 136; por. PI 43). Dla tych, którzy zaczynają nasze życie zakonne bez żadnego wcześniejszego doświadczenia w naszej Wspólnocie, postulat trwa przynajmniej dwa lata (por. PI 43). Może on pokrywać się z częścią studiów filozoficznych według sytuacji i rozporządzeń poszczególnych prowincji.

Znajomość język włoskiego
"Niechaj w każdym domu formacyjnym będzie nauczany język włoski, aby ułatwić, każdemu członkowi, dostęp do tekstów źródłowych Zgromadzenia oraz dla lepszej komunikacji ze współbraćmi" (KG 30).

Nowicjat jest okresem wprowadzającym postulantów w znajomość praktyk religijnych i życia apostolskiego, którymi żyje Zgromadzenie (K 138). Podstawowym celem nowicjatu jest formacja duchowa nowicjuszy (K 139). "Nowicjat, którym rozpoczyna się życie w instytucie, zmierza ku temu, żeby nowicjusze dokładniej poznali Boże powołanie i to właściwe danemu instytutowi, by doświadczyli sposobu życia instytutu, uformowali umysł i serce jego duchem, a także by można było potwierdzić ich zamiar i zdatność" (KPK, kan 646).

Na zakończenie nowicjatu, nowicjusze dopuszczani są do pierwszych ślubów. Profesja ślubów jest aktem publicznym (por. KPK, kan 607 §3) i oficjalnym, poprzez który nowicjusz zobowiązuje się żyć swoją konsekracją Chrztu świętego, przez praktykę ślubów czystości, ubóstwa i posłuszeństwa, w naszej rodzinie w służbie Kościołowi (K 149; por. KPK, kan 654). Przez złożenie pierwszych ślubów nowicjusz staje się oficjalnym członkiem Zgromadzenia (K 151).

Celem okresu, następującego po nowicjacie jest rozwinięcie, wzmocnienie i ukończenie formacji profesa w jej duchowym, intelektualnym i pastoralnym aspekcie w celu osiągnięcia pełnej dojrzałości chrześcijańskiej i ludzkiej. Stanowi on początkowy okres doświadczania wierności złożonych ślubów a zarazem sprawdzenia osobistego poświęcenia się Bogu i Kościołowi w Zgromadzeniu (K 157). Innymi słowy: "okres profesji czasowej ma na celu umocnienie wierności młodych (…) profesów, niezależnie od tego, czy codzienne naśladowanie Chrystusa jest dla nich źródłem satysfakcji, czy też nie" (PI 56).

"Profesja wieczysta jest poprzedzona szczególnym okresem przygotowań" (RB 276), "który będzie się odbywał dal wszystkich kandydatów, jako norma, w jednym z domów formacyjnych, przez okres jednego roku (KG 28).

"Profesja wieczysta wymaga dłuższego przygotowania i wytrwałej nauki. Dlatego Kościół poprzedza ją okresem ślubów czasowych." (PI 56). Śluby wieczyste są końcowym i publicznym aktem konsekracji profesa Bogu i Kościołowi wśród Zgromadzenia (K 162). Śluby wieczyste muszą być poprzedzone przynajmniej trzyletnim okresem w ślubach czasowych (K 165). Podczas składania ślubów wieczystych profes musi z całkowitą wolnością zrzec się własności posiadania i rozporządzania wszystkimi swoimi dobrami doczesnymi (K 168).

"Formacja intelektualna kandydatów do kapłaństwa znajduje konkretne uzasadnienie w samej naturze posługi kapłańskiej i jest dziś szczególnie nagląca ze względu na wyzwania "nowej ewangelizacji", do której Pan powołuje Kościół" (PDV 51).

"Istotnym składnikiem formacji intelektualnej jest studium filozofii, która prowadzi do głębszego zrozumienia i interpretacji osoby, jej wolności, jej relacji ze światem i z Bogiem. (…) Filozofia pomaga kandydatowi do kapłaństwa znacznie wzbogacić jego intelektualną formację, pogłębić w nim "kult wobec prawdy", pewien rodzaj uwielbienia i miłości prawdy" (PDV 52).

"Formacja teologiczna (…) powinna pomoc kandydatowi do kapłaństwa w ukształtowaniu własnej wizji praw objawionych przez Boga w Jezusie Chrystusie i doświadczenia wiary Kościoła, wizji pełnej i scalonej" (PDV 54).

Profes-kandydat do kapłaństwa rozpoczyna seminarium teologiczne wybrane przez Prowincjała. ,,Studia filozofii i teologii, prowadzone w kolejności lub równocześnie, będą trwały przynajmniej sześć pełnych lat, tak że dwa lata będą przeznaczone na dyscypliny filozoficzne, cztery na studia teologiczne" (PI 104). Podczas studiów teologicznych kandydat przyjmuje posługę lektoratu i akolitatu.

Diakonat jest kolejnym etapem na drodze do kapłaństwa. Diakon jest wyświęconym ministrem i może sprawować sakramenty Chrztu świętego, udzielać Sakramentu Małżeństwa, przewodniczyć nabożeństwom pogrzebowym, publicznie czytać Ewangelię i wygłaszać homilie. Jako norma trwa jeden rok.

Końcowym etapem formacji seminaryjnej diakona barnabity są święcenia kapłańskie. "Dopuszczenie do święceń kapłańskich jest zarezerwowane Ojcu Generałowi, na pisemną prośbę kandydata, po rozpatrzeniu opinii kapituły lokalnej, prowincjała i rady generalnej" (K 170). Jako zakonnik-kapłan, może przewodniczyć sprawowaniu Eucharystii, Namaszczaniu chorych, udzielania Sakramentu Pokuty i Pojednania.

Po ukończeniu seminaryjnego cyklu programu formacyjnego każdy Barnabita będzie otwarty na ciągłą odnowę duchową (K 171). ,,Formacja ciągła to ogólny proces odnowy, obejmujący wszystkie sfery życia zakonnika oraz całego instytutu" (PI 68). "Stała formacja kapłanów (…) zakonnych jest naturalną i absolutnie niezbędną kontynuacją kształtowania osobowości kapłańskiej" (PDV 71).

Odnośnie dalszych informacji o Programie Formacyjnym Zgromadzeniu Księży Regularnych św. Pawła - Ojców Barnabitów, proszę pisać na adres: Dom Zakonny Ojców Barnabitów ul. Sobieskiego 15 02-930 Warszawa tel. 022 55 80 805 e-mail: barnabici@zakon.opoka.net.pl